W dzień roboczy centrum Brna może brzmieć jak nieprzerwany miks tramwajów, dostaw, rozmów i kroków. Zaledwie kilka metrów od głównych ulic znajdują się jednak miejsca, w których hałas nagle cichnie.
Deszcz może być zaletą podczas odkrywania podwórzy. Arkady i pasaże oferują krótkie zadaszone odcinki, a mokry bruk wydobywa kolory materiałów. Historyczne nawierzchnie stają się jednak śliskie, a część lokali zamyka ogródki. Nie zakładaj, że pasaż jest pewnym skrótem tylko dlatego, że widnieje na mapie. Zabierz mały parasol, który nie zajmuje całej szerokości wąskiego przejścia, i strząśnij wodę przed wejściem do lokalu. Troska o innych jest widoczna także w drobnych śladach, które po sobie zostawiamy.
Najcichsze podwórza Brna są cenne nie dlatego, że nikt o nich nie wie, ale dlatego, że zmieniają skalę miasta. Z ruchliwej ulicy wchodzisz w przestrzeń z kilkoma stolikami, drzewami i echem kroków. Po powrocie miasto brzmi inaczej. Nie próbuj odkryć wszystkich sekretów podczas jednej trasy. Wybierz kilka publicznych miejsc i pozwól, by między nimi zadziałał przypadek. Jeśli trafisz na zamknięte drzwi, potraktuj je jako granicę, nie wyzwanie. Szacunek jest najlepszym biletem do tych warstw miasta, które powinny pozostać przyjemne dla mieszkających tam ludzi.